Make your own free website on Tripod.com

The Longest Nite
หนึ่งบ้าระห่ำ หนึ่งอำมหิต

นำแสดง เหลียงเฉาเหว่ย หลิวชิงหวิน เส้าเหม่ยฉี

ผลงานปี 1996 ของผู้กำกับ ตู้ฉีฟง (Johnnie To) การกลับมาร่วมงานกันอีกครั้งในรอบสิบกว่าปีของนักแสดงนำชายทั้งสอง หลังจากเคยร่วมงานกันในละครชุดของทีวีบี ความรู้สึกก่อนดูหนังเรื่องนี้ คือ หนังของตู้ฉีฟง คงจะแนวเจ้าพ่อมาเฟียอีกละ หลังจากที่สิบกว่าปีก่อนได้ดู ผู้หญิงข้า ใครอย่าแตะ อยู่เรื่องหนึ่ง ก็ไม่เคยพยายามหาผลงานเรื่องอื่นๆของผู้กำกับคนนี้มาดูอีกเลย ภาพความโหดที่เฮียหลิวถูกทุ่มด้วยถังแก๊สยังติดตาตรึงใจ แต่ก็...เอาเหอะได้ดูโทนี่ แถมหลิวชิงหวิน นักแสดงขวัญใจอีกคน ยังมีแม๊กกี้ เส้าเหม่ยฉี ดาราหญิงขวัญใจตลอดกาลของฉันอีกล่ะ คิดๆดูแล้วถูกเหมือนได้เปล่า...เอาก็เอา(วะ)

หลังจากดูหนังเรื่องนี้จบลง นั่งอึ้งอยู่พักใหญ่ ถอนหายใจเฮือก สำนึกได้ว่าเจอผู้กำกับที่มีสไตล์เป็นของตัวเองอีกคนแล้วสิ ว่าแล้วก็ตกลงใจเป็นแฟนหนังของตู้ฉีฟงทันที หนังเรื่องนี้กลายเป็นหนังในดวงใจ (สาขามาเฟียโหด)ของฉันไปในพริบตา ฉันชอบหนังของผู้กำกับคนนี้ตรงที่ เฉียบขาดในด้านการนำเสนอ ภาพสวย และ สุดยอดของดนตรีประกอบ เนื้อหาของหนัง ต่อให้รู้เรื่องย่อมาก่อนก็ไม่ได้ทำให้อรรถรสของการชมด้อยลงเลย เนื่องจากเดาไม่ออกเลยว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับตัวละครในเรื่อง เสน่ห์ของเนื้อเรื่องอยู่ตรงนี้ล่ะ นอกจากนี้บุคลิกของตัวละครหลักยังนิ่ง และโดดเด่นมาก ดนตรีประกอบก็ได้อารมณ์จริงๆ ถึงแม้ว่าจะได้ดูในรูปแบบวีดิโอแต่ก็ได้อารมณ์โหดและบรรยากาศมาคุพอสมควร ได้ยินว่าเรื่องนี้มีวีซีดีขายด้วยแต่ยังไม่มีโอกาสได้หาซื้อ สำหรับผลงานเรื่องล่าสุดที่ฉันได้ดูก็คือ ตำรวจดิบ "PTU" หนังได้กล่องประจำปี 2004 ของเขา ซึ่งมี Simon เยิ่นต๊ะหัว และ Maggie ร่วมแสดงด้วย (ดูเหมือนดาราหญิงคนโปรดของตู้ฉีฟงจะมีแม๊กกี้ของเราอยู่ด้วยนะ เห็นมาหลายครั้งแล้ว)

ชื่อเรื่องในภาษาจีนคือ "อั้นฮวา" แปลตรงๆว่าดอกไม้มืด แต่มีความหมายถึง การที่หาคนๆหนึ่งเพื่อช่วยทำเรื่องบางอย่าง ซึ่งก็เป็น theme ของเรื่อง ยังมีหนังของตู้ฉีฟงที่มีชื่อคล้ายกันนี้อีกเรื่องหนึ่ง แถมเป็นเรื่องดังของเขาด้วยคือ "อั้นจั้น" (สงครามมืด) หรือ แหกกฎโหดมหาประลัย "Running out of Time" (ท่าทางแกจะชอบอะไรที่อั้นๆ) เหลียงเฉาเหว่ย รับบทตำรวจโหดที่ทำงานให้หัวหน้าแก๊งค์มาเฟีย ส่วนหลิวชิงหวิน ก็เป็นหนุ่มนักเลงที่รับงานจากหัวหน้าใหญ่มาเฟียเช่นกัน ได้เห็นตำรวจที่ใช้วิธีการโหดๆจัดการกับพวกนักเลงมาเฟีย และได้เห็นนักเลงที่ร้ายลึกมีเหลี่ยมมีคมซับซ้อนวางแผนต้อนตำรวจให้ติดกับ ฉากโหดติดอันดับในใจคือฉากโทนี่เอาขวดซ๊อสฟาดมือนักเลงคนหนึ่ง ดูหนังเรื่องอื่นคงจะฟาดพอเป็นพิธีสัก 2-3 หน แล้วใส่เลือดให้กระฉูด แต่ตู้ฉีฟง ไม่ ค่ะ ฟาดกันเข้าไปตามสบายแบบไม่ต้องนับ ไม่มีเลือดท่วมด้วยแต่คิดเอาเองเถอะว่ามันจะน่วมขนาดไหน แล้วยังฉากยิงแม๊กกี้อีกล่ะโหดแบบหน้านิ่งๆ พูดถึงแม๊กกี้เล่นเรื่องนี้แบบได้ใจมาก เรื่องความสวยนี่ไปไกลๆเลย มีฉากในบาร์ช่วงต้นเรื่องที่เธอเมาแล้วอาเจียนเลอะเทอะไปหมด แถมยังถูกชกหน้าอีก โดยมีหลิวชิงหวินนั่งมองเฉยๆ (แบบว่า ไม่เกี่ยวกะฉัน) พระเอกทั้งสองคนไม่มีความเป็นฮีโร่ตามนิยามของหนัง gangster (ประมาณโหด เลว เท่ และมีคุณธรรม) คนหนึ่งนั่งมองผู้หญิงถูกรังแก หน้าตาเฉย อีกคนก็ทำร้ายผู้หญิงได้หน้าตาเฉยเหมือนกัน (ไม่ยักกะโดนสมาคมสิทธิสตรีร้องเรียน) ฉันว่าเขาคงทำหนังสำหรับให้ผู้ชายดู มากกว่าจะเอาใจผู้หญิง (แต่บังเอิญมีผู้หญิงแปลกๆอย่างน้อยคนหนึ่งดันชอบดู)


ใครที่ยังไม่เคยดูหนังสไตล์ของตู้ฉีฟง เริ่มจากเรื่องนี้ก็ไม่เลวนะ


 
เบื้องหลังงานสร้าง : ภาพจากหนังสือ โกลด์สตาร์

 

 



I-Like Asian Dramas & Movies Webpage
http://i-like2004.tripod.com
Copyright 2004