Make your own free website on Tripod.com
การ์ตูน

ตอนที่ยังเด็กเคยอ่านแต่การ์ตูนไทย การ์ตูนญี่ปุ่นเล่มแรกที่ได้อ่านคือ "โดเรมอน" การ์ตูนอะไรกันเนี่ยทำไมมันสนุกอย่างนี้ อุปกรณ์ที่โดเรมอนเอาออกมาแต่ละอย่าง อยากได้ทั้งนั้นเลย โดยเฉพาะขนมปังที่ลอกข้อมูลในหนังสือเรียน เอามากินแล้วจะจำได้หมดโดยไม่ต้องอ่าน อยากได้ประตูที่เปิดไปไหนมาไหนก็ได้ด้วย แล้วก็ตกหลุมรักการ์ตูนญี่ปุ่นมาตั้งแต่บัดนั้น อ่านมันดะ ทุกแนว เมื่อยังเด็กก็อ่านโดเรมอน/นินจาฮาโตริ/ดร.สลัมพ์ กับ หนูน้อยอาราเร่ โตขึ้นมานิดก็อ่านแนวชีวิต-วัยรุ่น แคนดี้ เป็นการ์ตูนที่ประทับใจที่สุด เป็นการ์ตูนเรื่องแรกที่อ่านแล้วร้องไห้ พอเอามาฉายทางทีวีก็ดูอีก ร้องเพลงตามได้ด้วย "แคนดี้... แคนดี"

การ์ตูนเรื่องยาวแนวผู้ใหญ่เรื่องแรกที่อ่านคือ "ออโรร่า" วาดภาพสวยมากๆแต่เรื่องหนักสมอง หลังจากนั้นก็มี "สารธารรัก" วาดภาพสวยอีกแล้ว แต่แนวเรื่องนี่ โห รับไม่ได้ รันทดสุดๆทำเอาชีวิตหม่นหมองไปหลายวัน วันหนึ่งเพื่อนเอา "นักกี้ จอมใจจอมแก่น" ของ โชจิ โยโกะ มาให้อ่าน ก็รับไม่ได้อีก ทำไมชีวิตวัยรุ่นมันเศร้าอย่างนี้ อกหัก ช้ำรัก เจ็บปวดกันอยู่ทั้งเรื่อง เลยพาลไม่ยอมอ่านผลงานของนักเขียนคนนี้ไปเลย เพื่อนคนเดียวกันก็แนะนำ "นักรักโลกมายา" ให้อ่าน ทำให้ได้เปิดโลกแห่งการ์ตูนหน้าใหม่ขึ้นอีกหน้าหนึ่ง การ์ตูนอะไรสนุกอย่างนี้ เว่อร์ซะไม่มี แต่ก็ได้ลุ้นกันทุกตอน แค่แสดงละครแค่เนี้ย ทำไมมันสนุกตื่นเต้นไปได้ ตามอ่านตามเก็บจนเรียนจบ การ์ตูนก็ยังไม่จบเสียที ป่านนี้คุณกุหลาบสีม่วงคงแก่หง่อมไปแล้ว ยังจะผลงานของ ชิโนฮาระ จิเอะ อีกล่ะ แนวสยอง เหนือธรรมชาติ ชอบ"นัยน์ตาเธอสีม่วง Purple Eye" สาวสวยแปลงร่างกลายเป็นเสือ แต่ไหงคนดีๆไม่ได้เป็นพระเอกล่ะ?? "เจ้าสาวซาตาน" ก็เหมือนกันพระเอกเป็นเจ้าแห่งปีศาจเลยนะนั่น ผลงานของ อาชิเบะ ยูโฮ ก็เหมือนกันเรื่องหนักๆ ฆาตกรรม แล้วก็ยังได้อ่านเรื่องแนวหวานแหววอย่าง "เริ่มต้นที่ความรัก" เรื่องรัก คิขุ ของ เรียว กับ ริโอะ ที่จีบกันตั้งแต่เด็กจนกระทั่งแต่งงานกัน ถัดมาก็ชอบนางเอกแก่นๆ ฮาๆในแนวของ ยามาโตะ วากิ แบบ เบนิโอะ กับ นายร้อย ใน"สงครามกับความรัก" ส่วน "มนต์รักโยโกฮาม่า" ก็โรมานซ์ซะไม่มี มีการ์ตูนแนวการแสดงอีกเรื่อง "ไรซิ่ง" ภาพสวยมากแต่ก็ออกแนวหนักๆอยู่ไม่น้อย ส่วนวงการทีวีและผู้ประกาศข่าวก็มีการ์ตูน "ตากล้องที่รัก" สาวน้อยนางเอกที่มีอะไรๆ คล้ายๆมายะในนักรักโลกมายา เรื่องสนุกจนวางไม่ลงอีกแล้ว เรื่องรักหวานแหววของนักเขียนหลายคนที่ทำเอาเพ้อถึงพระเอก ไม่ว่าจะเป็น ไซโต้ จิโฮ "ตำนานรักห้องสมุด" วาดพระเอกได้หล่อเท่ นางเอกสวยน่ารัก ส่วน มิวะ ซาไค เขียนเรื่องรักแนว sexy "รักข้ามรุ่น"

การ์ตูนผู้ชายก็อ่านนะ "วีรบุรุษจากลหุโทษ" ไง "ไออิ กับ มาโกโต้" ก็อ่าน พออ่านจบก็ซึมไปเลย "เจ้าหนูสามตา" นั่นก็ชอบแนวแปลกดี หรือจะเป็นผู้หญิง แบบโหดอย่าง "ซากิ สิงห์สาวนักสืบ" สาวเก่งกับพระเอกบื้อๆ กับมุขแนวทะลึ่งแบบ Cat Eye ก็อ่านได้ อีตา ซาเอบะ เรียว ใน "City Hunter" ก็น่าตบนัก ยังจะเรื่องเข้มๆผลงานของ อิเคงามิ เรียวอิจิ วาดเส้นสวยดีด้วย แบบตลกๆชอบ "รันเซ่ ลูกสาวซาตาน" และในที่สุดก็ได้รู้จักกับ "มิยูกิ" การ์ตูนที่พี่ชายของเพื่อนติดงอมแงม อ่านไปก็ลุ้นไป ทำไมพระเอกไม่เอาไหนอย่างนี้ แล้วนางเอกคือคนไหนน้อ ชื่อ มิยูกิทั้งคู่เลย หลังจากนั้นก็มาถึงอันดับหนึ่งในใจตลอดกาล "ทัช" ที่ทำให้ต้องตามอ่านงานของ อ.อดาจิ มาจนถึงเดี๋ยวนี้ จำได้ว่าทุกวันศุกร์จะต้องเอาเงินค่าขนมที่เก็บได้แต่ละอาทิตย์ไปซื้อทัชฉบับรวมเล่มมาอ่าน ซื้อได้แค่อาทิตย์ละ 1 เล่ม กว่าจะจบ 12 เล่ม ก็ปาเข้าไปเกือบสามเดือน

ผลงานต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น มิยูกิ ทัช เจ็ดสีเจ็ดแสบ Rough H2 สร้างความประทับใจแทบทุกเรื่อง กับมุขตลกสุดคลาสสิค นำเสนอชีวิตวัยรุ่นในแง่มุมดีๆ ส่วนใหญ่ใช้กีฬาเป็นแนวทางในการดำเนินเรื่อง ไม่ก็ช่างสรรหาพล๊อตเรื่องแปลกๆคาดไม่ถึง เดินเรื่องได้ชวนติดตาม และหาเรื่องมาหักมุมได้ทุกตอนไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย

Suzuki Yumiko:

การ์ตูนผู้หญิ๊ง ผู้หญิง ฮาโลกแตกประเภท คิดได้ไงเนี่ย?? เขียนแต่ละมุขได้แสบโดนใจ ขำแบบคันๆปนหมั่นไส้ ช่างมารู้ใจสาวๆดีนัก หัวเราะกันจนน้ำตาไหล

Makimura Satoru:

เรื่องของวัยรุ่นตอนปลายที่กำลังก้าวสู่การใช้ชีวิตอย่างคนทำงาน ตัวละครแต่ละตัวมีความตั้งใจแน่วแน่ที่จะฝ่าฟันอุปสรรคเพื่อให้ไปถึงจุดหมาย แทรกด้วยเรื่องราวความจริงแสนจะโหดร้ายของชีวิตทั้งเรื่องรักและหน้าที่การงาน

Kuramochi Fusako:

ลายเส้นเน้นถ่ายทอดอารมณ์ แนวเรื่องรักหักมุมนิดๆ ออกน่ารักแบบวัยรุ่น อ่านแล้วอบอุ่นหัวใจ

อื่นๆ

ส่วนใหญ่จะชอบแนวฮาๆแบบไม่ค่อยซีเรียสมาก แต่แฝงความรู้สึกประทับใจ บางเรื่องเนื้อหาเข้มข้นมีเอกลักษณ์เป็นของตัวเองก็อ่านค่ะ

รักทรนง
Mar สิงห์นักบิด สาวนักโบก
จอมคนแดนฝัน